Dag 1, zondag 12/4
Guy haalde ons stipt om 7:00u op voor de rit naar Luc en Hedwig. Van daaruit vertrokken we rond half acht gezamenlijk richting de luchthaven van Dortmund. Omdat we deze keer slechts met z’n vijven zijn, hadden we het grote voordeel dat we allemaal in één auto konden.
Rond 10 uur kwamen we aan op de luchthaven, waarna het gebruikelijke ritueel van inchecken en wachten begon voordat we het luchtruim kozen. Eenmaal geland stonden Janos en zijn vriend ons al op te wachten. De rit daarna verliep vlot, waardoor we op tijd bij Lumi aankwamen voor een heerlijke maaltijd.
Het was een fijn weerzien in het gezelschap van Lumi, Janos, Antonia en de priester met zijn vrouw. Pas rond middernacht zochten we voldaan ons bed op voor de eerste nacht.
Dag 2, maandag 13/4
Na het ontbijt was het tijd voor een wandeling naar Rosalia. Zoals we van haar gewend zijn, was ze ontzettend blij om ons weer te zien; de vriendschap blijft door de jaren heen onveranderd warm.
Omdat het orthodox paasfeest dit jaar op 12 april viel, was het vandaag — 13 april — Tweede Paasdag. We woonden de plechtige misviering bij, die van 10 tot 12 uur duurde. Het was een ervaring om deze feestdag op zo’n authentieke manier mee te mogen maken.
Omdat er in de stal telkens maar twintig koeien tegelijk aan de melkmachine kunnen, is het melken een behoorlijk tijdrovende en arbeidsintensieve klus.
Om de “boer” een beeld te geven van de verschillen in aanpak, hebben we afgesproken een filmpje te maken op een grote boerderij bij ons in de buurt. Zo kan hij zien hoe de processen daar verlopen. Een mooie manier om kennis en ervaringen uit te wisselen!
Om nog even in perspectief te zetten hoe groot het verschil is tussen de Kempen en de regio rond Misça heb ik enkele weetjes opgezocht:
Wat valt er op?
- Ruimte in overvloed:Mișca is qua oppervlakte bijna twee keer zo groot als Turnhout, maar er wonen bijna 13 keer minder mensen. Waar je in Turnhout bijna overal bebouwing ziet, domineert in Mișca de open ruimte en het landbouwgebied.
- De “Drukte”: De bevolkingsdichtheid in Turnhout is enorm hoog vergeleken met de regio waar jullie nu zijn. In Mișca heb je per inwoner gemiddeld 30.000 m² ter beschikking, terwijl een Turnhoutenaar het met slechts 1.200 m² moet doen.
- Landbouw vs. Stad: In Turnhout is de landbouw nog wel aanwezig in de randgebieden (zoals het Vennengebied), maar in Mișca is het de hoofdoorzaak van het bestaan. De 150 melkkoeien van Janos’ vriend hebben daar letterlijk alle ruimte om te grazen.
Dag 3, dinsdag 14/4
Na het ontbijt stapten we in twee auto’s voor een uitstap naar Oradea. Onderweg maakten we een tussenstop in het bekende kuuroord Băile Felix. We hoopten daar de beroemde waterschildpadden te spotten, maar door het frisse lenteweer lieten ze zich helaas niet in grote getale zien.
Onze weg vervolgde zich naar Oradea, een stad die indruk maakte met haar prachtige gebouwen. We genoten van een korte wandeling die ons naar een schitterend uitzichtpunt over de hele stad leidde — een perfect fotomoment!
Rond de late namiddag keerden we terug naar Casa Lumi om ons even op te frissen. Er stond namelijk een bijzonder avondprogramma op de planning: om 19:00u werden we thuis bij de burgemeester verwacht voor een uitgebreide barbecue.
Samen met diverse andere genodigden genoten we van het heerlijke eten en de geanimeerde gesprekken. Het werd een ontzettend gezellige avond.
Dag 4, woensdag 15/4
Woensdagochtend om 8.30 uur werden we opgehaald door onze vaste chauffeur met de schoolbus voor een bezoek aan het schooltje voor kinderen met een beperking in Arad.
Bij aankomst werden we direct ondergedompeld in de lokale gastvrijheid: een warm welkom met koffie en een traditioneel gerechtje stond al voor ons klaar. Het schooltje heeft onlangs een Europees project binnengehaald om een wasserij op te starten voor de buurtbewoners. Er was echter één groot obstakel: de Europese subsidie mag niet gebruikt worden voor de bouw van een locatie; dat geld moet uit eigen middelen komen. Omdat de school zelf de financiële middelen niet heeft, dreigde het project vast te lopen. Men dacht aan de aankoop van dure containers, maar de kosten daarvan waren simpelweg te hoog.
Gelukkig bracht Luc redding! Hij stelde voor om een bestaand lokaal om te bouwen, aangezien daar al water en elektriciteit aanwezig waren. Hij werkte zijn plan tot in de puntjes uit en stuurde dit vooraf per mail naar de directrice. Dit voorstel is een enorme opsteker voor de school, omdat ze hiermee duizenden euro’s uitsparen.
Tijdens haar welkomstwoord bedankte de directrice Luc uitdrukkelijk voor zijn inventieve idee en bevestigde ze dat de school zijn plan volledig gaat volgen. Luc was — terecht — erg fier dat hij met dit eenvoudige maar doeltreffende advies een wezenlijk verschil heeft kunnen maken voor de toekomst van de school.
We rijden door naar Timisoara waar we een mooie wandeling maken en ondertussen een stukje cultuur opsnuiven. Op het plein stonden verschillende mooi geschilderde eieren. Werkelijk kunststukjes. Ook maken we van de gelegenheid gebruik om even stil te staan bij de plaats waar de revolutie begonnen is op 20 december 1989.
Toen we terugreden richting Vinatori hebben we een tussenstop gemaakt en zijn we gaan kijken hoe een groep van creatieve ouderlingen tweemaal per week samenkomen om allerlei activiteiten te doen. Ze zongen voor ons een mooi lied en gelukkig hadden we onze eigen zanger ook bij en zong Guy voor hen een mooie versie van “In de stille Kempen”.
Op die plaats stond ook de brandweerwagen die door hen werd opgehaald.
Om 20 uur werden we opnieuw hartelijk ontvangen bij de burgemeester. Dit keer was het gezelschap uitgebreid met enkele leden van het gemeentebestuur en Mitchi. Het doel van de avond? Een goed gesprek over onze toekomstige samenwerking. Het was een bijzonder constructief overleg. We waren dan ook zeer opgetogen om te horen dat er vanuit de (nieuwe) burgemeester en zijn team veel bereidheid en enthousiasme is om de banden aan te halen en de samenwerking voort te zetten. Deze positieve houding geeft ons veel vertrouwen en energie om ook in de toekomst mooie projecten in de regio te blijven realiseren.
Dag 5, donderdag 16/4
Donderdag was een goedgevulde dag die begon in het schooltje van Vânători. We werden daar om 10 uur getrakteerd op een prachtig kippenvelmoment: een van de leerlingen zong een fantastisch mooi lied speciaal voor ons. Vervolgens trokken we naar de school in Mișca.
Na de inmiddels bekende warme ontvangst, brachten we een bezoek aan het plaatselijke dispensarium (het medisch centrum). Daar stuitten we op een lastig probleem: de huidige arts weigert patiëntendossiers over te dragen wanneer mensen willen overstappen naar de nieuwe dokter. Luc heeft direct contact opgenomen met Jozef Goebels (voorzitter van ADR Vlaanderen) voor advies. De conclusie is helder: als beide artsen dezelfde software gebruiken, gaat de overdracht automatisch. Is dat niet het geval, dan is de arts wettelijk verplicht een kopie aan de patiënt mee te geven. Dit krijgt ongetwijfeld nog een staartje!
Tussen de serieuze zaken door werden we op school getrakteerd op een unieke lokale traditie. De leerlingen bereidden boterhammen met uienringen, besprenkeld met vers vet van spek dat boven een open vuur werd opgewarmd. Een eenvoudige, maar ontzettend lekkere maaltijd die ons nog lang zal bijblijven.
Na de middag bezochten we het dispensarium in Satu Nou. Hier is nog veel werk aan de winkel, zowel wat betreft de afwerking van het gebouw als de inrichting. Via Michi hebben we een lijst ontvangen met benodigdheden. Binnen onze vereniging gaan we nu bekijken hoe en waarmee we hen het beste kunnen ondersteunen.
De dag eindigde bij Edith thuis, de sportleerkracht van het schooltje. Edith had ons om steun gevraagd voor het organiseren van een uitstap en een sportdag voor de kinderen. Als dank voor onze hulp nodigde ze ons uit voor een heerlijk avondmaal. Een mooi gebaar dat deze intensieve dag op een warme manier afsloot.
Vertrek naar huis
Stipt om 2 uur ’s nachts stond de chauffeur klaar om ons, samen met Janos, naar de luchthaven te brengen. Het afscheid van Lumi was emotioneel, er vloeiden dan ook enkele traantjes voordat we de weg op gingen.
Na een vlotte rit van een kleine twee uur kwamen we aan op het vliegveld. Onze vlucht vertrok om 7 uur en krap twee uur later landden we veilig in Dortmund. De laatste etappe bestond uit een autorit van drie uur, waarna we weer terug waren op de plek waar we gestart zijn.
Met een voldaan gevoel kijken we terug op de reis. Een speciale dank aan Guy, die ervoor zorgde dat we weer veilig en wel thuiskwamen!