Op 1 december vierden Roemenië en de Roemenen in binnen- en buitenland hun nationale feestdag. Maar waarom gebeurt dat op 1 december wanneer bij ons de metaalarbeiders Sint-Elooi vieren?
Die heilige heeft er alvast niets mee te maken.
Op 1 december 1918 werd in Alba Iulia de eenheid tussen Transsylvanië, Banaat, Crișana, Maramureș, Bessarabië, en Boekovina met het Koninkrijk Roemenië (Wallachije en Moldavië) uitgeroepen. Dat was het slotakkoord van een unificatieproces dat al sinds het begin van het jaar 1918 bezig was
Op 27 maart had het koninkrijk Bessarabia (vandaag deels te identificeren als de Republiek Moldavië) zich verenigt met het Koninkrijk Roemenië.
22 jaar later zou Roemenië dat gebied weer moeten afstaan. Het ging verder als Sovjetrepubliek. Bucovina volgde in november.
Op 1 december gingen Transsylvanië, Banaat, Crișana en Maramureș op in het koninkrijk en werd de ‘grote vereniging’ erkend door Koning Ferdinand.
In 1940 werd er geknabbeld aan het grondgebied van het nog jonge koninkrijk: het zuiden van de Dobrogea ging naar Bulgarije, het noorden van de Boekovina ging, als Bessarabië, naar de Sovjetunie. Het noordelijke deel van de Boekovina maakt nu deel uit van Oekraïne. Transsylvanië ging grotendeels naar Hongarije maar kwam terug naar de Roemeense kroon na de tweede wereldoorlog.
In 1922 werden Koning Ferdinand en Koningin Maria gekroond in een orthodoxe kathedraal die speciaal voor deze gelegenheid werd gebouwd in het fort Alba Carolina in Alba Iulia. De communisten verlegden de nationale feestdag naar 23 augustus, de dag dat Roemenië tijdens de tweede wereldoorlog van kamp wisselde en de rangen van de geallieerden ging versterken. In datzelfde jaar werd in Boekarest een Triomfboog gebouwd, naar het model van die in Parijs, die de overwinning van het Roemeense leger in WO I glans moest bijzetten.
Wie meer over de nationale feestdag wil weten kan terecht bij het Virtueel Museum van de Unificatie, klik hier.
