Op 15 januari 1850 werd in Ipoteṣti (Botoṣani) Mihail Eminovici als zoon van een aristocratische familie uit de Bucovina geboren. In 1866 werd een eerste gedicht van de jonge dichter gepubliceerd in Revista Familia en werd Eminescu zijn ‘nom de plume’.
Na zijn gymnasium zou Eminescu naar Boekerest gaan als schrijver, dichter en klerk en kopiist voor het Nationaal Theater. Dankzij de steun van zijn familie kon hij naar Wenen en Berlijn gaan om er zijn opleiding te voltooien. Hij studeerde er filosofie en recht als vrij student en was actief als schrijver van politiek geïnspireerde teksten en als journalist.
Hij ontmoette er ook Veronica Micle met wie hij een relatie had. De relatie kende vele ups en downs. Een dieptepunt was dat ze samen een doodgeboren kind hadden. Veronica Micle zou hem wel trouw blijven tot het einde van zijn leven.
In de jaren ’80 ging het niet zo goed met Eminescu. Hij kreeg mentale problemen en ook de diagnose syfilis. Tegen die ziekte werd hij behandeld met kwik. In 1989 overleed hij als gevolg van kwikvergiftiging.
Naast zijn vele prozawerken en lange gedichten die vaak sociale of politieke thema’s bevatten, schreef hij een aantal gedichten in (neo)romantische stijl.
Zijn bekendste werk, Luceafărul uit 1883, is een verhalend gedicht over de onmogelijke liefde tussen een aardse prinses en Luceafărul, de avondster.
Omwille van zijn schrijfstijl wordt Eminescu wel eens de grondlegger van de moderne Roemeense taal genoemd.